Met
kinderlijk enthousiasme verwelkomt Leila jou terwijl je de woonkamer van het kleine
huisje, waar zij en haar mama wonen, binnenstapt. Met twee staartjes van
kastanjebruin haar en haar blinkende oogjes waarin hetzelfde bruin van haar
haar terugkeert, doet ze je meteen smelten. Ze draagt een rokje dat werkelijk
alle kleuren van de regenboog bevat en apetrots laat ze je haar nieuwe
sandaaltjes zien, waarbij ze niet genoeg kan benadrukken dat er wel duizenden
glittertjes opzitten. Op de kast zie je een verjaardagskroon staan met
opschrift: "Leila, vijf!" Wanneer ze ziet dat je ernaar kijkt, zegt
ze met een glimlach van puur kindergeluk: "Mooi he. Hebben mijn
klasvriendjes voor me gemaakt vorige week! Barry is er een beetje jaloers
op." Als je haar wijzende vinger volgt, ontdek je dat ze met Barry de kat
des huizes bedoelt die luid ligt te spinnen op tafel. Ondertussen is haar mama
druk in de weer om spaghetti klaar te maken, naar verluidt Leila's
lievelingsgerecht. Een papa is voorlopig nog nergens te bespeuren.
Het
middagmaal is hilarisch. Leila kan duidelijk nog niet erg netjes eten en er
komt overal spaghettisaus terecht: op tafel, haar gezicht en jouw nieuwe trui,
maar je hebt het ervoor over. Wanneer alles afgeruimd is, slaat de sfeer echter
om. Zowel Leila als haar mama beginnen steeds vaker op de klok te kijken. Je
begrijpt pas wat er aan de hand is als haar mama zegt: "Leila, meisje,
tijd om je valies te gaan pakken, papa komt zo meteen." Leila reageert met
een pruillip en een eerste traan bingelt in haar ooghoek: "Maar ik wil
niet, mama." Leila's moeder heeft het duidelijk ook moeilijk. Ze bukt zich
voor haar dochter, kijkt haar in de ogen en fluistert: "Het is maar voor
twee dagen, liefje. Daarna gaan jij en ik weer een heleboel leuke dingen
doen!" Ze moet duidelijk moeite doen om niet gewoonweg toe te geven dat ze
net zomin wil dat haar dochter dit weekend naar haar vader gaat.
Een uur
later gaat de deurbel. Leila heeft een donkerpaars manteltje aangetrokken en
staat met een koffertje in de vorm van een lieveheersbeestje klaar in de gang.
De man die verschijnt wanneer de deur opengaat, lijkt duidelijk op haar. Een
beetje zenuwachtig knikt hij naar Leila's moeder, maar jou schenkt hij geen
aandacht. Dan richt hij zich tot Leila: "Liefje, ben je klaar om te
vertrekken." Leila piept: "Ja hoor." Daarna draait ze nog een
keertje om en heeft haar moeder een dikke smakkerd. Jou werpt ze bij het naar
buitengaan nog toe: "Jij bent leuk. Kom je nog eens spelen? Wel twee dagen
wachten hoor, dan pas ben ik er weer." Bij jouw thuiskomst merk je dat er
de hele namiddag een glittertje op je gezicht moet gezeten hebben: één van de
duizenden glittertjes van Leila's nieuwe sandalen.
