zaterdag 9 november 2013

Dat heet dan gelukkig zijn


Ze was gelukkig. Ge-luk-kig. Eigenlijk schoot dit woord ruimschoots te kort om het intense gevoel dat haar recentelijk overvallen was te omschrijven. De indeling in drie lettergrepen kon ze nog begrijpen. Ze had immers zelf drie stadia doorlopen vooraleer ze besefte dat ze zichzelf gelukkig kon noemen. Ze had hem ontmoet en gevoelens voor hem gekregen, samen hadden ze ettelijke fijne momenten beleeft  tot ze uiteindelijk op dat hemelse punt beland waren en ze beseften dat ze gelukkig waren.

Na het veelvuldig in de mond nemen van het woord, viel haar wel op hoe de gekozen klanken amper aansloten bij de specifieke ervaring van gelukzaligheid.  De klinkers waren dof en kort, net nu de Gelukkige te pas en te onpas aaah's, oooh's en oeeeh’s kirde: “Aaah, de geliefde heeft weer aan mijn gedacht.” / “Oooh, wat zijn de bloemen die hij me zendt mooi.” / “Oeeeh, wat verlang ik hem vanavond met kussen en zoveel meer te overladen.”

De medeklinkers vielen evenmin in de smaak. Ze lagen hard in de mond en kwamen er met een zodanige explosieve kracht uit dat de gelukkige vreesde dat de zachte sereniteit van haar verliefdheid verloren zou gaan. Bovendien ontbrak hen elke vorm van muzikaliteit, zodat de drang van de Gelukkige tot het neuriën van de typische verliefdheidsmelodietjes niet eens kon ingelost worden. Gelukkig, werd de eer van het woord gered door één letter die de rol van uitzondering bijster goed vertolkte. De l, trouwens niet voor niets de l van liefde, liet de lucht namelijk zonder enige hindernis de mond uit stromen en verleende de Gelukkige tevens de mogelijkheid naar hartenlust de lala’en.  

Uiteindelijk was de Gelukkige vooral gelukkig en wist ze zelf ook wel dat al dan niet slechte benaming niets afdeed van de ervaring die haar hele lijf deed tintelen, haar mondhoeken constant liet omhoog krullen en de meest natuurlijke en gezonde blos ooit op haar wangen toverde. Ze speelde dit soort kritische spelletjes alleen maar om het brandende verlangen naar hem even te blussen. Ver-lang-en. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten